13/6/2007 - ÇANAKKALE RUHUNA VE TÜRK ASKERİNE SAYGI

Aşağıdaki şiir Çanakkale’de savaşan Fransız bir subayın hatırasında yazdığı bir şiirdir.: www.turkcu.net/forum sayfasından alınmıştır.

Soranlara der ki: “Yaşlıdır hala gözlerim,
İnsanlık dersi için okunmalı sözlerim.
Çok kanlı bir boğuşmadan sonra dolaşırken,
Bir Türk askerine gözüm takıldı aniden.
Bana tuhaf görünen hareketleri vardı,
Ona doğru yöneldim, beni bir merak sardı.
Bir de baktım ki, ağır yaralı bir Fransız’ın
Yarasını sarıyordu, hiç aldırmaksızın.
Kendi elbisesini kesip, yaralı ere,
Tampon yapıyordu, kanın fışkırdığı yere.
Durdurmuştu can düşmanının akan kanını,
O da ağır yaralıydı, akıyordu kanı.
Kendi yarasına basmıştı bir avuç toprak,
Düşmanına bakıyordu, merhamet duyarak.
Rüyadaydım sanki olanları görüyordum,
Koşarak yanına kadar gidip şunu sordum:
-O sana düşman değil mi, yarasını sardın,
Ne yapmak istiyorsun, söyle nedir maksadın?
O Türk askeri yarı baygın zor cevap verdi;
-Bu asker yaşlıca bir kadın resmi gösterdi,
Anladım ki anasına gitmek arzusudur,
Belki anasının bir tanecik kuzusudur.
Kendim şehit olacağım, bunu biliyorum,
O anasına kavuşsun, budur benim arzum.
Akan gözyaşlarımı silmeye çalışırken,
Son nefeslerini vermişti ikisi birden.
Gözlerimin önünden hiç gitmez bu manzara,
Türk’e hayran olarak gideceğim mezara.”

Belki de bizlerin Çanakkale yi unutamamasının en önemli sebeplerinden birisi ordaki maneviyat olabilir. Ne dersiniz. En azından Gelibolu gezilerimizde saygı duyduğumuz Atalarımızın ruhlarına hürmetten kaynaklanan bir unutulmazlık da olabilir. Dünyaya insalık dersi veren atalarımıza Çanakkale halkı bizim gibi orda okuyanlar kadar saygı duyuyormu sizce ne dersiniz? Çanakkale yi unutmayacağım ve unutturmamak için elimden geleni yapacağım.

2007-06-06 17:59:23 - teşekkür

2007-06-05 21:48:58 - sebep